هی دوس دارم هوا پاییزی بشه بیام یه پست بذارم، فعلا که انقدر گرمه که الان زیر باد پنکه نشستم.
حس پررنگ این روزام، ابهامه. خسته شدیم انقدر نمیدونیم هفته دیگه کجاییم و چی میشه. من هر آخر هفته لپ تاپم رو برمیدارم میبرم خونه، میگم اگه جنگ شد کارام رو زمین نمونه! بعد هی نمیشه. خدا رو شکر البته. اما این انتظار برای چیز منفی هم خیلی بده. مثل انتظار کسیه که عزیزش سرطان گرید آخر داره و هر لحظه منتظرن از دست بدنش... واسه جنگ آدم هی میگه مرگ یه بار شیون یه بار. ولی خب تجربه جنگای قبلی نشون داد حتی در صورت جنگ شدن هم باز انتظار یا وضع بهتر نمیشه. الان من به شخصه از اول سال 1404 که صحبت حمله شد، دیگه زندگیم پاز شده. یه برنامه بلند مدت نمیتونم بریزم... خسته شدم از این وضعیت...
خیلی وقته دیگه ورزش نمی کنم. از دی پارسال... اصلا انگیزه ندارم انگار. وزنم یه دوکیلویی بیشتر شد و دیگه همه سعی ام اینه که نذارم بیشتر شه. یه ذره حواسم نباشه سریع میرم بالا. اینم شانس مایه.
این روزا خیلی هوس مسافرت دارم، ولی اصلا جور نمیشه هیچ جا بریم. حتی یه شمال هم جور نمیشه بریم!
یه رخوت عظیییم من رو در بر گرفته...
سلام از پاییز. چند روزیه که هوا پاییزی شده، ابری و یه نموره خنک. امروز برای اولین بار توی ماشین کولر روشن نکردم. البته روزای قبل هم درجه کولر روی 25.5 بود با کمترین باد. ولی امروز دیگه فقط 5 سانت شیشه های ماشین رو دادم پایین و دیگه لازم نبود کولر بزنم. من که بهار پرسنم و از تابستونم خوشم میاد و از پاییز بیزار. ولی این هوای اولای پاییز رو خیلی دوس دارم. هر چند که ترافیک زیاد شده و تا الان 3 بارم جریمه شدم! ولی خب بازم سعی می کنم فعلا خوبی هوای مهر رو برای خودم بولد کنم.
خب از این روزا بگم که دخترک میره پیش دبستانی. تو همون مهدزبانی که میرفت، داره ادامه میده و خوشحاله قشنگ. روی یکی از پسراشون هم کراش زده و هر روز با ذوق از خواب بیدار میشه و میره مهد و میاد از دوستش برام تعریف می کنه.
دیگه اینکه یه عروسی خفن هم رفتیم این مدت که غنیمت بود، توی روزایی که هیشکی عروسی نمی کنه و همه غرق بدبختی ان... کاش هر کی دلش میخواست میتونست عروسی کنه...
قیمت دلار و طلا هم که دیوونه کننده شده و افسار گسیخته. یه وامی گرفته بودم و تا بیام ازش استفاده کنم، همینجوری همه چی صعودی شده و این پوله هی ارزشش کمتر میشه... به خودم اومدم دیدم دیوونه وار هی دارم قیمت چک می کنم و استرس دارم. استرس جنگ جدید هم که دست از سرمون برنمیداره. مگه ما چقدر ظرفیت داریم که این همه استرس بخوایم بکشیم؟ ... چی میشه تهش؟ اصلا این بدبختیا ته داره یا دیگه همش همینه؟!
این پست خوب شروع شد تهش بد شد! از بس که همکارا وسطش میان سراغم، مودم عوض شد دیگه! اه!